Jump to content

Үндана:Қавми Нӯҳ

Иловаи пайвандҳо
Аз wikishia

Қавми Нӯҳ яке аз қавмҳои ёдшуда дар Қуръон аст, ки ба сабаби мухолифат бо Пайғамбари худ дучори азоби Худо шуданд. Ҳикояти қавми Нӯҳ бештар аз 70 бор дар сураҳои гуногуни Қуръон омадааст.

Қавми Нӯҳ бо вуҷуди солҳо даъват ва кӯшиши Ҳазрати Нӯҳ(а) ҷуз гурӯҳи каме ба ӯ имон наоварданд. Онҳо бетпараст буданд ва Пайғамбарашонро ба дурӯғгӯӣ, девонагӣ, ҷинзадагӣ ва ҷадалталабӣ муттаҳам мекарданд. Ин қавм мӯъминони Нӯҳ(а)-ро содалуҳ ва бефаҳм медонистанд ва мардумро ба мухолифат ва азоб додан ба ӯ водор мекарданд.

Ба фармони Худо, Нӯҳ(а) муаррифӣ шуда ба сохтани кашти фармон ёфт. Қавми ӯ ӯро масхара мекарданд, аммо бо оғози туфон, мӯъминон бо Нӯҳ наҷот ёфтанд ва накорон, аз ҷумла ҳамсар ва яке аз фарзандони ӯ, дар туфон ғарқ шуданд.

Муқаддима ва ҷойгоҳ

Ҳикояти қавми Нӯҳ(а) бештар аз ҳафтод бор дар Қуръон ёд шудааст[1] ва дар сураҳое мисли Аъроф, Юнус, Ҳуд, Анбия, Муминон, Шуаро ва сураи мустақил бо номи Нӯҳ омадааст.[2] Ривояти саргузашти онҳо дар Таврот, Инҷил ва ҳамчунин дар афсонаҳои қавмҳои гуногуни ҷаҳон низ нақл шудааст.[3] Қавми Нӯҳ пеш аз қавмҳои Ад, Самуд ва Лут зиндагӣ мекарданд.[4]

Қуръон қавми Нӯҳро бетпараст муаррифӣ мекунад.[5] Онҳо Худоҳои гуногунро парастиш мекарданд, ки панҷ бет: Вадд, Суъо, Яғус, Яъуқ ва Наср дар миёни онҳо эҳтироми хос доштанд.[6] Ибн-Аттир, таърихнигор ва аҳли суннат, дар бораи эътиқод ва рафторҳои қавми Нӯҳ ду назария овардааст: гурӯҳе онҳоро ба гуноҳҳое мисли Фаҳша ва Шарабхорӣ мутаҳам медонистанд ва гурӯҳи дигар бовар доштанд, ки баъзе аз онҳо ба ойини Собӣён пайваста ва аҳли итъоат буданд.[7]

Вокуниш ба даъвати Нӯҳ(а)

Мусаррони Қуръон, қавми Нӯҳро мардуми нодон ва нонақил шумурдаанд[8] ки бар гуноҳони худ пойфишорӣ мекарданд.[9] Онҳо паёмбарашонро Дурӯғгӯ меномиданд[10] ва ҳушдорҳои ӯро нодида мегирифтанд. Қавми Нӯҳ(а) Нӯҳ(а)-ро инсони оддӣ мешумурданд ва бовар доштанд, ки агар расулӣ аз Худо бошад, бояд бар дӯши Фариштагон бошад.[11] Онҳоро аҳли ҷидол меномиданд[12] ва гоҳ ба Сангсур таҳдид мекарданд[13] ва ба ҷунун ва ҷинзанӣ муттаҳам месохтанд.[14] Дар Тафсир Намуна омадааст, ки қавми Нӯҳ дар озори ӯ то он дараҷа пеш мерафтанд, ки гоҳ гарданашро мефишурданд ва бехуш рӯи замин меафтод.[15]

Қавми Нӯҳ, боваркунандагони Нӯҳро содалувҳ ва бефикр мешумурданд[16]. Бузургони ва сарватмандони қавм низ монеъи таблиғи ӯ мешуданд ва мардумро ба пайравӣ аз худоёни онҳо даъват мекарданд[17] ва дигаронро ба муқобилат ва озори паёмбарашон ҳидоят мекарданд[18].

Сайид Муҳаммад Ҳусайн Таботабоӣ, бо такя ба Оят 7 Сураи Нӯҳ, менависад, ки ҳангоми даъвати Ҳазрат Нӯҳ(а), қавмаш ангуштони худро дар гӯш мегузоштанд, то овози ӯро нашунаванд ва либосҳояшонро болои сар мекашиданд, то ӯро набинанд; онҳо бо љидду ҷаҳд ва Такбур даъвати ӯро рад мекарданд.[19] Бо вуҷуди даъвати дарозмуддат, ки дар Қуръон муддати он 950 сол зикр шудааст,[20] шумораи боваркунандагон ба ӯ кам буд ва дар манбаъҳои гуногун миёни 7 то 80 нафар хабар дода шудааст.[21] Қавми Нӯҳ на танҳо ӯ, балки ҳамаи Паёмбаронро инкор карданд.[22]

Сарнавишти қавми Нӯҳ

Шаблон:Асилии Қавми Нӯҳ, пас аз шунидани ваъдаи озор аз паёмбараш,[23] аз ӯ талаб карданд, ки онро амалӣ кунад.[24] Нӯҳ пас аз ноумедӣ аз раҳнамоии онҳо, онҳоро нафрин кард ва аз Худо дархост намуд, ки қасос гирад.[25] Ба фармони Худо, Нӯҳ вазифадор шуд, ки кашти созад[26] ва дар замони сохтани он, сарварони қавм ӯро тамсух мекарданд.[27]

Бо оғози фармони Худо барои озор, об аз танӯр шурӯъ ба ҷӯшидан кард[28] ва Нӯҳ(а) ба ҳамроҳи боваркунандагон ба кашти савор шуд,[29] аммо қавми Нӯҳ, ҳамсар ва фарзандаш ба кашти савор нашуданд[30] ва дар тӯфони ҳалок шуданд.[31] Ба гуфтаи Сайид Муҳаммад Ҳусайн Таботабоӣ, борони шадид ва пайваста аз осмон борид ва ҳамзамон аз замин чашмаҳо ҷорӣ шуданд, то ки оби осмон ва замин ба ҳам пайваст[32] ва ҳамаи кӯҳҳо, дарахтон ва хонаҳо зери об рафтанд.[33] Табрсӣ, муфассири Шиа, аз Имоми Содиқ(а), нақл кардааст, ки чил сол пеш аз тӯфони Нӯҳ, занони қавм бемаҳалл шуданд ва фарзанде аз онҳо таваллуд нашуд; ин амр пешгузина барои ҷазо додан буд.[34]

Ҷусторҳои вобаста

Эзоҳ

  1. ↑ Ибн-Аттир, Алкамал фи-т-Тарих, 1385ҳ.қ, ҷ1, саҳ.102-105.
  2. ↑ Ибн-Касир, Албидайа ва-н-Нихоя, Бейрут, ҷ1, саҳ.101.
  3. ↑ Маҳдови Рад ва дигарон, «Таҳлили таъбири туфони Нӯҳ дар Таврот ва Қуръон», саҳ.60.
  4. ↑ Тайиб, Атйаб ал-Баян, 1378ҳ.ш, ҷ8, саҳ.233-234.
  5. ↑ Ибн-Аттир, Алкамал фи-т-Тарих, 1385ҳ.қ, ҷ1, саҳ.67.
  6. ↑ Таботабоӣ, Ал-Мизон, 1390ҳ.қ, ҷ20, саҳ.34.
  7. ↑ Ибн-Аттир, Алкамал фи-т-Тарих, 1385ҳ.қ, ҷ1, саҳ.67.
  8. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.44.
  9. ↑ Қурайтӣ, Тафсир Нур, 1388 ҳ.ш., ҷ.9, саҳ.263.
  10. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.43.
  11. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.41.
  12. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Тафсир Намуна, 1371 ҳ.ш., ҷ.9, саҳ.81.
  13. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Тафсир Намуна, 1371 ҳ.ш., ҷ.23, саҳ.30.
  14. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Тафсир Намуна, 1371 ҳ.ш., ҷ.23, саҳ.30.
  15. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Тафсир Намуна, 1371 ҳ.ш., ҷ.23, саҳ.30.
  16. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.43.
  17. ↑ Таботабоӣ, Алмизон, 1390 ҳ.қ., ҷ.20, саҳ.33.
  18. ↑ Таботабоӣ, Алмизон, 1390 ҳ.қ., ҷ.20, саҳ.33.
  19. ↑ Таботабоӣ, Алмизон, 1390 ҳ.қ., ҷ.20, саҳ.29.
  20. ↑ Қурайтӣ, Тафсир Нур, 1388 ҳ.ш., ҷ.9, саҳ.263.
  21. ↑ Ибн Асир, Алкамал Фи-л-Тарих, 1385 ҳ.қ., ҷ.1, саҳ.70.
  22. ↑ Таботабоӣ, Алмизон, 1390 ҳ.қ., ҷ.19, саҳ.67.
  23. ↑ Майбдӣ, Кашфи-л-Асрор ва Аддат-л-Абрар, 1371 ҳ.ш., ҷ.10, саҳ.244.
  24. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.46.
  25. ↑ Ибн Касир, Албдайа ва-н-Нихая, Бейрут, саҳ.109.
  26. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.48.
  27. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.48.
  28. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Тафсир Намуна, 1371 ҳ.ш., ҷ.9, саҳ.97.
  29. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.51.
  30. ↑ Мокаррам Ширазӣ, Қиссаҳои Қуръон, 1382 ҳ.ш., саҳ.51.
  31. ↑ Шоҳ-Абдулазими, Тафсир Иснӣ-Ашарӣ, 1363 ҳ.ш., ҷ.12, саҳ.278.
  32. ↑ Таботабоӣ, Алмизон, 1390 ҳ.қ., ҷ.19, саҳ.68.
  33. ↑ Таййиб, Атйиб-л-Баян, 1369 ҳ.ш., ҷ.12, саҳ.352.
  34. ↑ Табрсӣ, Мажмаъ-л-Баян, 1372 ҳ.ш., ҷ.5, саҳ.242.

Сарчашма

  • Ибн Асир, Али бин Муҳаммад, Алкамел фи-т-Тарих, Бейрут, Дар Содир, 1385 ҳ.қ.
  • Ибн Касир, Ҳофиз Ибн Касир, Албдайа ва-н-Нихая, Бейрут, Дар ал-Фикр, бе-ҳаҷ.
  • Шоҳ-Абдулазими, Ҳусайн, Тафсир Иснӣ-Ашарӣ, Теҳрон, Миғот, 1363 ҳ.ш.
  • Таботабоӣ, Сайид Муҳаммад Ҳусайн, Алмизон фи Тафсир-л-Қуръон, Бейрут, Муассисаи ал-Аълами лил-Матбуот, чопи дувум, 1390 ҳ.қ.
  • Табрсӣ, Фазл бин Ҳасан, Мажмаъ-л-Баян фи Тафсир-л-Қуръон, таҳрир: Фазлуллоҳ Йездӣ Таботабоӣ ва Ҳашим Расулӣ, Теҳрон, Насир Хусрав, чопи севум, 1372 ҳ.ш.
  • Таййиб, Абдулҳусайн, Атйиб-л-Баян фи Тафсир-л-Қуръон, Теҳрон, Ислам, 1378 ҳ.ш.
  • Ҳойрӣ Теҳронӣ, Али, Муқтаниёт ад-Дарр, Теҳрон, Дар-л-Кутуб ал-Исломия, чопи аввал, 1338 ҳ.ш.
  • Қораъатӣ, Моҳсен, Тафсир Нур, Теҳрон, Маркази фарҳангии Дарсҳо аз Қуръон, 1388 ҳ.ш.
  • Қутбуддин Равандӣ, Саид бин Ҳибауллоҳ, Қисас ал-Анбия, муҳаррир: Ғоламреза Эрфониён Йездӣ, Машҳад, Маркази пажӯҳишҳои исломӣ, чопи аввал, 1409 ҳ.қ.
  • Мажлисӣ, Муҳаммад Боқир, Бихор-ал-Анвор, муҳаққиқ, ҷамъӣ аз муҳаққиқон, Бейрут, Дар Ихёи Турас-л-Арабӣ, чопи дувум, 1403 ҳ.қ.
  • Маҳдови Рад, Муҳаммадалӣ ва Ҷалил Парвин ва Фариба Шоҷаӣ, «Таҳлили таъбиру муқоисавии тӯфони Нӯҳ дар Таврот ва Қуръон», Дуфаслнома Пажӯҳишнома Тафсир ва Забони Қуръон, соли ҳафтум, шумора 13, 1397 ҳ.ш.
  • Мокаррам Ширазӣ, Насер, Тафсир Намуна, Теҳрон, Дар-л-Кутуб ал-Исломия, чопи даҳум, 1371 ҳ.ш.
  • Мокаррам Ширазӣ, Насер, Қиссаҳои Қуръон, Теҳрон, Дар-л-Кутуб ал-Исломия, чопи севум, 1382 ҳ.ш.
  • Майбдӣ, Ахмад бин Муҳаммад, Кашфи-л-Асрор ва Аддат-л-Абрар (маъруф ба Тафсир Хоҷа Абдуллоҳ Ансорӣ), таҳқиқ: Али Асғар Ҳикмат, Теҳрон, Амир Кабир, чопи панҷум, 1371 ҳ.ш.
Баргирифта аз "https://tg.wikishia.net/w/index.php?title=Үндана:Қавми_Нӯҳ&oldid=35619"