Үндана:Ояти 19 сураи Луқмон
| Маълумот дар бораи оят | |
|---|---|
| Воқеъ дар сураи | Сураи Луқмон |
| Шумораи оят | 19 |
| Ҷузъ | 21 |
| Макони нузул | Макка |
| Мавзуъ | ахлоқӣ |
| Дар бораи | одоби роҳрафтан ва сухангуфтан |
| Оёти муртабит | Ояти 63 сураи Фурқон |
Ояти 19 сураи Луқмон ду маврид аз васоёи Луқмон ба фарзандаш-ро баён мекунад: миёнаравӣ дар роҳрафтан ва поин овардани садо ҳангоми сухангуфтан.
| “ | Ва дар роҳ рафтани худ миёнарав бош ва садоятро оҳиста соз, ки бадтарин овозҳо банги харон аст. [Луқмон:19] |
” |
Дар фармоиши нахуст, Луқмон фарзандашро ба миёнаравӣ дар роҳрафтан даъват мекунад; яъне на бо шитоб ва на бо кунии беш аз ҳад ҳаракат кунад.[1] Баъзе муфассирон, ин фармоишро ба риояти тавозуъ ва парҳез аз такаббур дар рафтор тафсир кардаанд;[2] баъзе муфассирон низ, риояти миёнаравиро дастури ом шумурда ва фармоиш ба он дар роҳрафтанро ишора ба яке аз мисдоқҳои асли куллии эътидол медонанд.[3]
Фармоиши дувум, поин овардани садо ҳангоми сухангуфтан аст. Оят садои харҳоро зишттарин садоҳо муаррифӣ кардааст.[4] Баъзе муфассирон ин таъбирро дар радди ин бовар донистаанд ки баландии садо нишонаи бузургӣ ва манзалати инсон аст.[5] Дар Тафсири Марoғӣ низ омадааст ки баланд будани садо дар байни араб мояи ифтихор шумурда мешуд.[6]
Дар ривояте аз Имом Содиқ (а) атса бо садои баланд ва ноҳанҷор аз мисдоқҳои ин оят дониста шудааст.[7] Дар ривояте дигар аз он ҳазрат, баланд кардани садо ҳангоми дуо ва тиловати Қуръон ҷоиз шумурда шудааст.[8]
Эзоҳ
- ↑ Лоҳиҷӣ, Тафсири Лоҳиҷӣ, ҷ.3, саҳ.582.
- ↑ Шайхи Тӯсӣ, Ат-Тибён, Дор иҳёи-т-турос-ил-арабӣ, ҷ.8, саҳ.281; Сиютӣ, Ад-Дурр-ул-мансур, ҷ.5, саҳ.167.
- ↑ Фахри Розӣ, Тафсир-ул-Кабир, ҷ.25, саҳ.122; Макорими Шерозӣ, Тафсири намуна, ҷ.17, саҳ.56 - 58.
- ↑ Наҷафии Хумайнӣ, Тафсири осон, ҷ.16, саҳ.12.
- ↑ Кошонӣ, Минҳаҷ-ус-содиқин, ҷ.7, саҳ.212.
- ↑ Марoғӣ, Тафсир-ул-Марoғӣ, Дор иҳёи-т-турос-ил-арабӣ, ҷ.21, саҳ.87.
- ↑ Кулайнӣ, Ал-Кофӣ, ҷ.2, саҳ.656.
- ↑ Табарсӣ, Маҷмаъ-ул-баён, ҷ.8, саҳ.501; Наҷафии Хумайнӣ, Тафсири осон, ҷ.16, саҳ.12.
Сарчашма
- Сиютӣ, Ҷалолуддин, Ад-Дурр-ул-мансур фӣ тафсир-ил-маъсур, Қум, китобхонаи Оятуллоҳ Марашӣ Наҷафӣ, 1404ҳ.қ.
- Шайхи Тӯсӣ, Муҳаммад ибни Ҳасан, Ат-Тибён фӣ тафсири-л-Қуръон, таҳқиқ: Қасир Омилӣ, Аҳмад, Бейрут, Дор иҳёи-т-турос-ил-арабӣ, бетаърих.
- Табарсӣ, Фазл ибни Ҳасан, Маҷмаъ-ул-баён фӣ тафсири-л-Қуръон, муқаддима: Балoғӣ, Муҳаммад Ҷавод, Теҳрон, Носири Хусрав, чопи сеюм, 1372ҳ.ш.
- Кулайнӣ, Муҳаммад ибни Яъқуб, Ал-Кофӣ, муҳаққиқ ва мусаҳҳеҳ: Ғаффорӣ, Алӣ Акбар, Охундӣ, Муҳаммад, Теҳрон, Дорул-кутуб-ил-исломия, чопи чаҳорум, 1407ҳ.қ.
- Лоҳиҷӣ, Муҳаммад ибни Алӣ, Тафсири Шариф Лоҳиҷӣ, таҳқиқ: Ҳусайнии Армуӣ, Мир Ҷалолуддин, Теҳрон, Дафтари нашри Дод, чопи аввал, 1373ҳ.ш.
- Марoғӣ, Аҳмад ибни Мустафо, Тафсир-ул-Марoғӣ, Бейрут, Дор иҳёи-т-турос-ил-арабӣ, бетаърих.
- Макорими Шерозӣ, Носир, Тафсири намуна, Теҳрон, Дорул-кутуб-ил-исломия, чопи аввал, 1374ҳ.ш.
- Наҷафии Хумайнӣ, Муҳаммад Ҷавод, Тафсири осон, интишороти Теҳрон, Исломия, чопи аввал, 1398ҳ.қ.