wikishia:Featured articles/2025
Беъсат (арабӣ: اَلبِعثَة) ба маънои баргузида шудани ҳазрати Муҳаммад (с) аз ҷониби Худо ҳамчун пайғамбар барои даъват ба дини Ислом аст. Пайғамбар (с) дар синни чилсолагӣ, дар ғори Ҳиро, ба рисолат мабъус гардид. Баъсати Пайғамбарро нуқтаи оғози дини Ислом ва муқаддимаи поёни бутпарастӣ дар Ҳиҷоз медонанд. Аввалин оятҳое, ки бар Пайғамбар нозил шуданд, оятҳои аввалини сураи Алақ буданд; сипас оятҳои оғозини сураи Муддассир нозил гардиданд, ки дар ин оёт аз Пайғамбар мехоҳанд бархезад ва даъвати худро оғоз кунад.
Аз назари шиаён, замони баъсат 27-уми моҳи раҷаб будааст. Аз ин рӯ, дар фарҳанги шиа ин рӯз ҳамчун иди Мабъас шинохта мешавад ва дар он ҷашнҳо баргузор мегарданд.
Дигар мақолаҳои тавсифшуда: Асирони Карбало – Имомат – Мавсуату табақот-ил-фуқаҳо (китоб)