Ояти 17 сураи Бақара
 | |
| Маълумот дар бораи оят | |
|---|---|
| Воқеъ дар сураи | сураи Бақара |
| Шумораи оят | 17 |
| Ҷузъ | 1 |
| Мавзуъ | эътиқодӣ |
| Дар бораи | мунофиқон |
Ояти 17 сураи Бақара (форсӣ: آیه ۱۷ سوره بقره) вазъи мунофиқонро ба касе ташбеҳ мекунад, ки дар торикӣ оташе меафрӯзад ва бо рӯшан шудани атроф, имкони дидан пайдо мекунад; аммо пас аз хомӯш шудани оташ, дубора дар торикӣ ва саргардонӣ мемонад.[1] Ин оят пас аз баёни сифатҳои мунофиқон дар оёти пешин, бо ин ташбеҳ вазъу саранҷоми ононро тавзеҳ медиҳад.[2]
| “ | Мисоли онон ҳамчун мисоли касонест, ки оташе афрӯхтанд ва чун атрофи ононро рӯшноӣ дод, Худо нурашонро бурд ва дар миёни торикиҳое, ки намебинанд, раҳояшон кард (Бақара, 17) |
” |
Ба гуфтаи Муҳаммадҳусайни Таботабоӣ дар китоби ал-Мизон, мунофиқон ба касе ташбеҳ шудаанд, ки дар торикии шадид наметавонад роҳи дурустро аз нодуруст ташхис диҳад ва барои ёфтани роҳ, оташе меафрӯзад; аммо Худованд онро бо омиле мисли бод ё борон хомӯш мекунад ва онон дубора дар торикӣ боқӣ мемонанд.[3] Дар ривояте аз Имом Ризо (а), бардошта шудани нури онон ба маънои раҳо кардани онон ба ҳоли худ тафсир шудааст.[4] Носир Макорими Шерозӣ, муаллифи Тафсири намуна, низ ин ташбеҳро ифодагари тасаввури мунофиқон барои баҳрамандӣ аз манфиатҳои ду гурӯҳ ва дар амон мондан аз хатарҳои ҳар ду тараф донистааст; аммо ин рӯшании муваққат, саранҷом аз байн меравад ва ононро дар торикӣ ва саргардонӣ боқӣ мегузорад.[5]
Дар баъзе тафсирҳои ривоии шиа, таъвилҳое низ барои ин оят нақл шудааст. Сайид Ҳошими Баҳронӣ дар Тафсири ал-Бурҳон ба нақл аз Имом Козим (а), нурро ба вилояти Имом Алӣ (а) тафсир кардааст; вилояте, ки мунофиқон дар зоҳир пазируфтанд, аммо ба сабаби куфри ботинӣ ва аҳдшиканӣ аз ҳидояти он маҳрум шуданд.[6] Дар ривояте аз Имом Боқир (а) низ афрӯхтани оташ ба давраи ҳидояти Паёмбар (с) ва аз байн рафтани нур ба пинҳон шудани фазилати Аҳли Байт (а) пас аз вафоти Паёмбар (с) ва ғасби хилофат таъвил шудааст.[7]
Эзоҳ
- ↑ Макорими Шерозӣ, Тафсири намуна, ҷ.1, саҳ.108.
- ↑ Машҳадӣ, Тафсири канз-уд-дақоиқ, ҷ.1, саҳ.204.
- ↑ Таботабоӣ, ал-Мизон, ҷ.1, саҳ.55.
- ↑ Ҳувайзӣ, Нур-ус-сақалайн, ҷ.1, саҳ.36.
- ↑ Макорими Шерозӣ, Тафсири намуна, ҷ.1, саҳ.109.
- ↑ Баҳронӣ, ал-Бурҳон, ҷ.1, саҳ.147.
- ↑ Ҳувайзӣ, Нур-ус-сақалайн, ҷ.1, саҳ.36.
Сарчашма
- Баҳронӣ, Ҳошим ибни Сулаймон, ал-Бурҳон фи тафсир-ил-Қуръон, таҳқиқ: Қисми мутолиоти исломии Муассисаи беъса — Қум, Теҳрон, Бунёди беъсат, 1416ҳ.қ.
- Макорими Шерозӣ, Носир, Тафсири намуна, Теҳрон, Дор-ул-кутуб-ил-исломия, 1374ҳ.ш.
- Машҳадӣ, Муҳаммад ибни Муҳаммадризо, Тафсири канз-уд-дақоиқ ва баҳр-ил-ғароиб, Теҳрон, Созмони чоп ва интишороти Вазорати иршоди исломӣ, 1368ҳ.ш.
- Таботабоӣ, Муҳаммадҳусайн, ал-Мизон фи тафсир-ил-Қуръон, Қум, Дафтари интишороти исломӣ, 1417ҳ.қ.
- Ҳувайзӣ, Абдуалӣ ибни Ҷумъа, Тафсири нур-ус-сақалайн, Қум, Исмоъилиён, 1415ҳ.қ.