Пиёдаравии Aрбаъин (оин)

Аз wikishia

Пиёдаравии Арбаин, ё роҳпаймоии арбаин, аз оинҳои шиъие аст, ки дар рӯзҳои мунтаҳӣ ба 20 сафар (Арбаини Ҳусайнӣ) баргузор мешавад. Ин пиёдаравӣ аз нуқоти мухталифи Ироқ ба тарафи Карбало ва бо ҳадафи зиёрати арбаин анҷом мешавад. Бештари зоирон, аз масири Наҷаф ба Карбало мераванд. Дар тӯли масирҳои роҳпаймоӣ, ҷойгоҳҳое барои пазироӣ аз зоирон вуҷуд дорад, ки мавкиб номида мешавад.

Дар замони ҳукумати Саддом Ҳусейн, маҳдудиятҳое дар иҷрои ин маросим эъмол шуд, вале бо суқути ҳизби баъс дар соли 2003 мелодӣ, ин маросим эҳё шуд ва ҳарсола илова бар шиаёни Ироқ, шиаёни кишварҳои дигар ба хусус Эрон низ ба роҳпаймоии арбаъин мепайванданд. Бинобар гузоришҳо, илова бар шиаён, гурӯҳҳое аз аҳли суннат, масеҳиён, эзидиён ва дигар мазоҳиб низ дар пиёдаравии арбаъин ҳузур меёбанд.

Дар солҳои ахир, миллионҳо нафар дар ин роҳпаймоӣ иштирок мекунанд, ба наҳве ки ин рӯйдодро бузургтарин гирдиҳамоии солонаи мазҳабӣ дар ҷаҳон донистаанд. Дар бораи адади ҳозирон дар ин роҳпаймоӣ, оморҳое байни дувоздаҳ миллион то бист миллион нафар баён шудааст.


Тавсия ба зиёрати Арбаин

Имом Ҳасани Аскарӣ (а):

Нишонаҳои муъмин панҷ чиз аст:

1 - Хондани 51 ракъат намоз,(17 ракъат фарз (намозҳои явмия ё рӯзона) ва 34 ракъат мустаҳаби нофилаҳои рӯзона дар ҳар шабу рӯз)

2 - Зиёрати Арбаин.

3 - Ангуштар ба дасти рост кардан.

4 - Пешониро дар саҷда бар хок ниҳодан.

5 - Баланди гуфтани "Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим"

Шайх Тусӣ, Таҳзиб-ул-аҳком, 1407 қ, ҷ.6, саҳ.52.

Навиштори аслӣ: зиёрати Арбаин

Бар асоси ҳадисе, аз Имом Ҳасани Аскарӣ (а), зиёрати арбаин аз аломатҳои муъмин номида шудааст.[1] Бархе олимон, ин ҳадисро далели бузургдошти арбаин донистаанд.[2]

Ҳамчунин зиёратномае барои рӯзи арбаин аз Имом Содиқ (а) нақл шудааст.[3] Шайх Аббоси Қумӣ ин зиёратномаро дар китоби Мафотиҳ-ул-ҷинон, боби сеюм, баъд аз зиёрати Ошӯрои ғайри маъруфа, бо унвони «Зиёрати арбаин» нақл кардааст.[4]

Таърихча

Ба гуфтаи баъзе пажӯҳишгарон, роҳпаймоӣ дар рӯзи арбаин аз замони имомони маъсум (а) дар байни шиаён роиҷ буда аст. Сайид Маҳмадалии Қозии Таботабоӣ дар китоби «Таҳқиқ дар бораи аввалин арбаини Сайидуш шуҳадо, зиёрати Имом Ҳусайн дар рӯзи арбаинро суннат ва рафтори мудовими шиаён аз замони имомон дониста аст, ки дар замони Банӣ Умайя ва Банӣ Аббос низ ба ин ҳаракат пойбанд будаанд.[5]

Гӯшае аз роҳпаймоии Арбаин

Гуфта шудааст пас аз давраи Шайх Ансорӣ ин суннат фаромӯш шуда буд ва Муҳаддиси Нурӣ онро эҳё кард.[6] Нависандаи китоби «Адаб-ут-тафф» дар гузорише аз маросими арбаин дар Карбало, иҷтимоъ дар ин маросимро ба иҷтимои мусулмонон дар Макка ташбеҳ ва ба ҳузури ҳайъатҳои азодорӣ дар он ишора карда аст, ки бархе ба туркӣ, арабӣ, форсӣ ва урдӯ марсия мехондаанд. Адаб-ут-тафф дар соли 1388 ҳиҷрии қамарӣ / 1967 мелодӣ, мунташир шуда ва нависандаи он, ҷамъияти роҳпаймоёни арбаъинро беш аз як миллион нафар тахмин задааст.[7]

Мамнуъияти роҳпаймоӣ дар давраи Саддом

Дар авохири қарни 14 қамарӣ, ҳизби баъси Ироқ, бо баргузарии маросими роҳпаймоии арбаин мухолифат кард ва гоҳ бо роҳпаймоикунандагон бо хушунат рафтор мешуд. Ин масъала мӯҷиби камравнақ шудани ин маросим гардид. Оятуллоҳ Сайидмуҳаммади Садр дар даврае, пиёдаравӣ ба Карбалоро фарз эълом карда буд.[8]

Интифозаи Арбаин

Дар соли 1397 қамарӣ ( баробар бо 1977 мелодӣ- 1355 шамсӣ) ҳизби баъси Ироқ баргузории маросимҳои мазҳабӣ ва барқарории мавкибу пиёдаравӣ ба Карбалоро мамнуъ кард,[9] аммо мардуми Наҷаф дар 15 сафари он сол омодаи баргузории маросими пиёдаравии арбаин шуда[10] ва ба самти Карбало ҳаракат карданд.

Ин ҳаракат бо бархӯрди ҳукумати Саддом Ҳусейн мувоҷеҳ шуд ва теъдоде аз мардум кушта ва гурӯҳе низ зиндонӣ шуданд.[11] Сайид Муҳаммадбоқири Ҳаким дар ин интифоза ба ҳабси абад маҳкум шуд[12] ва барои бархе уламо ҳамчун Аллома Аскарӣ, Сайидмуҳаммадҳусайни Фазлуллоҳ, ки аз Ироқ фирор карда буданд, низ ҳукми эъдоми ғиёбӣ содир шуд.[13]

Афзоиши зоирони Арбаин

Бо суқути ҳизби баъси Ироқ дар соли 2003 мелодӣ, маросими роҳпаймоии арбаъин бори дигар дар Ироқ эҳё шуд ва пас аз он, ҳар сола ҷамъияти бештаре нисбат ба соли пеш дар он иштирок мекунад.[14]

Дар оғози ин ҳаракат, ду то се миллион нафар дар он ҳузур доштанд, вале дар солҳои баъд теъдоди зоирони ширкаткунанда дар ин роҳпаймоӣ ба беш аз даҳ миллион нафар расид,[15] то ҷое ки онро аз бузургтарин роҳпаймоиҳо ё гирдиҳамоиҳои мазҳабии ҷаҳон донистаанд.[16]

Тавлияти остонаи ҳазрати Аббос (а) дар соли 1395 шамӣ (2016) тайи иттилоияе эълом кард дар сездаҳ рӯзи мунтаҳӣ ба арбаъин (яъне аз 7 сафар то 20 сафар) беш аз ёздаҳ миллиону дусад ҳазор нафар вориди Карбало шуданд.[17]

Дар соли 2018, тавлияти остонаи Имом Ҳусайн (а) дар баёнияе эълом кард, ки дар даҳ рӯзи мунтаҳӣ ба арбаъин (аз 10 то 20 сафар) беш аз ёздаҳ миллиону ҳаштсаду панҷоҳ ҳазор нафар аз дарвозаҳои аслии Карбало вориди ин шаҳр шудаанд. Касоне ки аз кӯчаҳои фаръӣ вориди Карбало шудаанд ва ё ба ҳар далеле вориди маркази шаҳр (маҳдудае бо шуъои ҳудуди се километрии ҳарам) нашуда буданд, дар ин омор муҳосиба нашуданд.[18]

Дар бораи адади зоирон оморҳои гуногуни дигаре низ дар сайтҳо ва расонаҳои хабарӣ мунташир шудааст. Бархе гузоришҳо аз мушорикати 15 миллион зоири шиа дар ин роҳпаймоӣ хабар додаанд.[19] Дар бархеи дигар аз гузоришҳо ин теъдод, 20 миллион низ гузориш шудааст.[20]

Ғайрибумиёни ҳозир дар роҳпаймоӣ

Омори вазорати кишвари Ироқ, ҳокӣ аз он аст, ки дар соли 2013 дасти кам як миллиону сесад ҳазор зоири хориҷӣ ба Ироқ омада, дар пиёдаравии арбаин иштирок карданд.[21] Тибқи оморҳои давлати Ироқ дар соли 2018 ин теъдод ба беш аз як миллиону ҳаштсад ҳазор нафар расидааст.[22]

Масофати пиёдаравӣ

Акс:حجم پیش‌نمایش PNG این BMP file:۴۲۳ × ۵۹۹ پیکسل
Масирҳои пиёдаравии арбаин дар Ироқ

Зоирони ироқӣ аз шаҳрҳои худ ба самти Карбало ҳаракат мекунанд, аммо аксари зоирони эронӣ, масири Наҷаф то Карбалоро барои пиёдаравӣ интихоб мекунанд. Масофати пиёдаравии байни ду шаҳр ҳудуди 80 километр аст.

1452 сутун дар масири Наҷаф ба Карбало вуҷуд дорад, ки фосилаи байни ҳар сутун 50 метр аст. Барои пиёдаравии кули масир замоне дар ҳудуди 20 то 25 соат лозим аст. Беҳтарини замон барои шуруи сафар 16-уми моҳи сафар аст.[23]

Одоб ва русум

Пиёдаравии арбаъин дар Ироқ, бо одобу оинҳое ҳамроҳ аст; аз ҷумла ҳавсахонӣ ва пазироӣ аз зоирон тавассути кучманчиҳои ҳошияи дарёи Фурот.

Ҳавсахонӣ:

Аз одоб ва расми ироқиҳо дар масири рафтан ба Карбало дар рӯзи арбаин ҳавсахонӣ аст. Ҳавса ба қасидаҳои махсуси қабоили арабии ҷануби Ироқ гуфта мешавад. Ин ашъор баёнкунандаи қаҳрамонӣ ва шуҷоат аст ва барои барангехтани азми мардон барои анҷоми корҳои сахту бузург истифода мешавад. Пас аз хондани шоир, ҳозирон як байт аз онро такрор карда, ҳалқавор ҳаракат менамоянд.[24]

Шуруи маросим:

Оини азодорӣ аз панҷ рӯз монда ба арбаин бо вуруди корвони шабеҳхонӣ ва таъзиятгардонон оғоз мешавад. Пас аз он дастаҳои синазанӣ ва занҷирзанӣ ворид шуда ва маросими аслӣ дар рӯзи арбаин ду соат гузашта аз зуҳр оғоз мешавад.

Зоирон, наздики дари вурудии ҳарами Имом Ҳусайн (а) истода ва дар ҳоле ки бар синаҳои худ мезананд, марсияеро мехонанду такрор мекунанд ва дар поёни синазанӣ дастҳоро ба аломати салому таҳият боло мебаранд.[25]

Меҳмондорӣ аз зоирон:

Кучманчиҳои ҳошияи руди Фурот дар айёми маросими пиёдаравӣ чодарҳои бузурге дар масири пиёдаравӣ барпо мекунанд, ки ба онҳо «мавкиб» ё музиф мегӯянд ва зоиронро барои пазироӣ ва истироҳат дар онҳо ҷой медиҳанд.[26]

Иҷтимоъоти мазҳабии Ироқ, мавкибҳои бисёре барпо мекунанд ва ройгон ба зоирон хадамот медиҳанд. Мудирияти мавкибҳо ба шакли мардумӣ ва мустақил аз давлат анҷом мешавад.[27]

Мутолиаи бештар

Воллоҳ Мутимм Нура, иҷлосия ва нишастҳои тахассусии конгресси байналмилалии лиқоул-Ҳусайн (а), Қум, интишороти Ҷамкарон, 1395 ҳиҷрии шамсӣ.

Ҳаддоди Одил, Ғуломалӣ, гузорише аз роҳпаймоии арбаъин, ба саҳро шудам, ишқ борида буд...., Теҳрон, дафтари нашри фарҳанги исломӣ, чопи сеюм 1397 шамсӣ.[28]

Адабиёт

  1. Шайх Тусӣ, Таҳзиб-ул-аҳком, 1407 қ, ҷ.6, саҳ.52.
  2. Ҷаъфариён, "Далели бузургдошти Арбаин чист?", бозтоби андеша, 1386 ш., шумораи 84.
  3. Шайх Тусӣ, Таҳзиб-ул-аҳком, 1407 қ, ҷ.6, саҳ.113.
  4. Мафотиҳ-ул-ҷинон, зиёрати Арбаин, боби зиёрот, саҳ.642.
  5. Қозӣ Таботабоӣ, Таҳқиқ дар бораи аввал арбаини Сайидуш шуҳадо, 1367 ш., саҳ.2
  6. Зиндагиномаи Мирзоҳусейни Нурӣ, сойти Балоғ.
  7. Шуббар, Адаб-ут-таф ва шуароул Ҳусайн, ҷ.1, саҳ.41
  8. Мазоҳирӣ, Фарҳанги сӯги шиъӣ, 1395 ш., саҳ.102
  9. Ал-Муъмин, санавотул ҷамр, 2004 м. саҳ.16.
  10. Ал-Асадӣ, Мувҷазу торихил Ироқ-ис-сиёсӣ-ил-ҳадис, 2001, саҳ.101.
  11. Вайлӣ, Наҳзати исломии шиаёни Ироқ, 1373 ш., саҳ.81
  12. Ал-Асадӣ, Мувҷазу торихил Ироқ-ис-сиёсӣ-ил-ҳадис, 2001, саҳ.103.
  13. Вайлӣ, Наҳзати исломии шиаёни Ироқ, 1373 ш., саҳ.82
  14. Мазоҳирӣ, Фарҳанги сӯги шиъӣ, 1395 ш., саҳ.102
  15. "Арбаин, шукӯҳи байъате муҷаддад бо Имом Ҳусайн", хабаргузории Тасним
  16. Гузориши рӯзномаи фаронсавии Лумунд аз маросими Арбаин дар Карбало, сойти рӯзномаи Луманд.
  17. Аъдодуз зоиринал мушоти фи арбаиниятил Имомил Ҳусайн (алайҳиссалом), сойти расмии остонаи ҳазрати Аббос (а).
  18. Алкашфу анил эҳсоиятил аввалияти лиаъдодиз зоирин биҳасби мо расадатҳу камиротил атабатил Ҳусайния, сойти расмии остонаи Имом Ҳусайн (а).
  19. "15 миллион шиа дар ҳоли расидан ба Карбало", сойти хабарии Фардо.
  20. "Иҷтимои 20 миллионии Арбаини Ҳусайнӣ дунёро мутаҳаввил хоҳад кард", хабаргузории Илно.
  21. "Теъдоди зоири ғайриироқӣ дар Арбаин", сойти хабарии Фардо.
  22. Духул аксара мин мелюна ва самонмеа зоир арабӣ ва аҷнабӣ ҳатто явм 19 мин сафарил хайр, маркази мутолиот ва таҳқиқоти Карбало.
  23. "Чаро пиёдаравии Арбаин савоб дорад", хабаргузории Исно.
  24. Абозарӣ, "Пиёдаравии Арбаини Ҳусайнӣ дар сира ва сухани бузургон", саҳ.146.
  25. Абозарӣ, "Пиёдаравии арбаини Ҳусайнӣ дар сира ва сухани бузургон", саҳ.147.
  26. Абозарӣ, "Пиёдравии арбаини Ҳусайнӣ дар сира ва сухани бузургон" саҳ.162
  27. Мазоҳирӣ, Фарҳанги сӯги шиъӣ, 139 ш, саҳ.100.
  28. Гузорише аз роҳпаймоии Арбаин, ба саҳро шудам, ишқ борида буд., сойти потуқи китоби фардо.