Даҳ ракаат намоз, дар ҳар ракаат баъд аз Ҳамд даҳ бор сураи Тавҳид ва дар ҳар рукуъ ва саҷда даҳ бор зикри "Субҳоналлоҳи валҳамдулиллоҳи ва ло илоҳа иллаллоҳу валлоҳу акбар" ва пас аз поёни ин даҳ ракаат намоз ҳазор бор истиғфор карда дар охир ба ҳолати саҷда ин дуоро бихонад:
یا حَی یا قَیومُ یا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکرَامِ یا رَحْمَانَ الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ رَحِیمَهُمَا یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یا إِلَهَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ تَقَبَّلْ مِنَّا صَلاتَنَا وَ صِیامَنَا وَ قِیامَنَا([lower-alpha 4])
↑Худоро сипос ки шарике надорад, Худоро сипос он гуна ки сазовори бузургвории ҷилваву иззати ҷалоли Ӯст ва чунон ки шоистаи Ӯст, эй Қуддус, эй Нур, эй Муқаддас, эй Суббуҳ, эй ниҳояти покӣ, Эй Бахшанда, эй ба анҷом расони раҳмат, эй Худо, эй Доно, эй Бузург, эй Худо, эй Латиф, эй Барҷаста, эй Худо, эй Шунаво, эй Бино, эй Худо, эй Худо, эй Худо, номҳои некутару намунаҳои бартар ва бузургманишию неъматҳо аз они Туст, аз Ту мехоҳам бар Муҳаммаду хонадони Муҳаммад дуруд фиристӣ ва қарори диҳӣ номамро дар ин шаб аз саодатмандон ва рӯҳамро бо шаҳидон, ва некукориямро дар баландмартабатарин дараҷаи биҳишт ва гуноҳамро омирзида ва ба ман бибахшӣ яқине ки қалбам бо он ҳамроҳ бошад ва имоне ки шакро аз ман бартараф намояд ва хушнудӣ ба он чи насибам кардӣ ва подоши некӯ дар дунёву охират ба мо иноят фармо ва моро аз азоби оташи сӯзон ҳифз кун ва дар ин шаб зикру шукри хеш ва рағбат ба сӯи худ ва бозгашту тавбаро рӯзиам кун ва ба он чи Муҳаммаду хонадони Муҳаммад (дуруди Худо бар ӯ ва эшон)-ро бар он муваффақ намудӣ, тавфиқам деҳ.
↑Худоё, ин аст моҳи рамазон, ки Қуръонро дар он нозил кардӣ, инак дар ҳоли гузаштан аст ва ман ба зоти каримонаат паноҳ меоварам аз ин ки сипедаи ин шаб тулуъ кунад, ё моҳи рамазон бигзарад ва назд ту бароям натиҷаи кори ношоист ё гуноҳе бошад, ки бихоҳӣ маро ба сабаби он, рӯзе ки мулоқотат кунам, азоб намоӣ.
↑Худоё, ин моҳро охирин бори рӯзаам дар моҳи рамазон қарор мадеҳ ва ба Ту паноҳ меоварам аз ин ки сипедаи ин шаб сар занад, магари ин ки маро омурзида бошӣ.
↑Худоё, ба Қуръон диламро бигушо ва ба Қуръон баданамро ба кор андоз ва ба Қуръон дидаамро равшан соз ва ба Қуръон забонамро боз гардон ва ба амал кардани Қуръон он то зиндаам медорӣ ёриям деҳ, ки ҷунбишу нерӯе ҷуз ба хости Ту нест.
↑Худоё, аз Ту дархост мекунам хушуъи хошиъон ва ихлоси аҳли яқин ва мудорои некон ва шоистагии ҳақиқати имон ва баҳрамандӣ аз ҳар некӣ ва саломат аз ҳар гуноҳ ва вуҷуби раҳматат ва иродаҳои омурзишат ва расидан ба биҳишту раҳоӣ аз оташро.
↑Паноҳ меоварам ба азимати зоти Каримат, аз ин ки моҳи рамазон аз ман сипарӣ шавад, ё сапедии субҳ тулӯъ кунад ва аз ман назд ту гуноҳе ё натиҷаи коре монда бошад, ки маро бар он азоб намоӣ.
↑Худоё! Ту дар китоби нозилшудаат фармӯдӣ: моҳи рамазон, моҳе ки Қуръон барои ҳидояти мардум дар он нозил шуда ва далели равшан аз ҳидоят ва ҷудокунандаи ҳақ аз ботил аст, бо нозил кардани Қуръон дар он ҳурматашро бузург шумурдӣ ва онро махсуси шаби қадар гардондӣ, шабе ки онро аз ҳазор моҳ беҳтар қарор додӣ. Худоё, ин рӯзҳои моҳ рамазон аст, ки гузашт ва шабҳои он аст, ки аз даст рафт, ман аз ин моҳ чунон шудаам ки ту аз ман ба он донотарӣ ва шумораи онро аз тамоми офаридагонат шуморандатарӣ, дар натиҷа аз Ту дархост мекунам ба он чи аз ту дархост карданд фариштагони муқаррабат ва паёмбарони мурсалат ва бандагони шоистаат ин ки бар Муҳаммаду хонадони Муҳаммад дуруд фиристӣ ва вуҷудамро аз оташ озод кунӣ ва ба раҳматат ба биҳиштам ворид намоӣ ва ба афву карамат маро бубахшӣ ва наздикҷӯиямро бипазирӣ ва дуоямро ба иҷобат расонӣ ва ба амон доданам дар рӯзи ваҳшат аз ҳар ҳаросе, ки барои қиёматам омода сохтаӣ бар ман миннат наҳй, худоё ба зоти карим ва ба ҷалоли бузургат паноҳ меоварам, аз ин ки рӯзҳо ва шабҳои моҳи рамазон сипарӣ гардад ва барои ман назди Ту натиҷаи коре ё гуноҳе бошад ки маро ба сабаби он муҷозот кунӣ, ё хатое ки бихоҳӣ интиқомашро аз ман бигирӣ ва маро дар онҳо набахшида бошӣ, эй Сарвари ман, эй Сарвари ман, эй Сарвари ман, аз Ту мехоҳам, ки маъбуде ҷуз Ту нест, он гоҳ ки маъбуде ҷуз Ту набуд,
агар дар ин моҳ аз ман хушнуд будаӣ, бар хушнудият аз ман биафзо, ва агар хушнуд набудаӣ аз ҳам акнун аз ман хушнуд шав, эй меҳрбонтарини меҳрбонон, эй Худо, эй Якто, эй Бениёз, эй ки назоидаву зода нашуда ва ҳеч чизу ҳеч кас ҳамтояш набуд.
↑Худоё, аз мо ҳаққи он чиро ки аз моҳи рамазон гузашт, адо фармо ва кӯтоҳии моро аз ибодат дар ин моҳ биёмурз ва моҳи рамазонро аз мо бипазир ва моро аз зиёдаравиҳо бар алайҳи хештан муҷозот макун ва аз раҳматшудагон қарор деҳ, на аз маҳрумон.